حساب کاربری
یا
چندین سال تجربه گرانبها در زمینه‌های مشاوره، طراحی و اجرای خدمات گردشگری
به پاس قدردانی از اعتماد و همراهی با رزآبی تخفیف‌های ویژه‌ای برای مشتریان در نظر گرفته‌ایم
ایجاد فضایی امن در سیستم های پرداخت خود، پیام آور سفری آسوده و ایمن برای مسافران هستیم
تور انفرادی مناسب کسانی است که علاقه مند هستندطبق سلیقه خودشان سفرکنند یا می خواهند به صورت تخصصی تر از جاذبه هایی که مد نظرشان است بازدید کنند. مثلا تصور کنید در حین سفر به یک منظره زیبا یا خوش آب و هوا برخورد می کنید و می خواهید لحظه ای توقف کرده و حتی عکس بگیرید. یا ازمکان های مورد علاقه خود بازدید نمایید.
گوندولاها به‌نمادی برای شهر ونیز ایتالیا تبدیل شده‌اند. هر کس که به ونیز سفر می‌کند، دوست دارد حداقل یک‌بار گوندولاسواری در ونیز را تجربه کند. گوندولاسواری در آبراه‌های ونیز در تمام دنیا معروف است و بیشتر گردشگران برای یک بار هم که شده، این تجربۀ مهیج را در برنامۀ خود در سفر به ایتالیا قرار می‌دهند. این قایق‌ها را قایقران‌های ونیزی هدایت می‌کنند که راه‌ها را می‌شناسند و تمام مسیرها را از قبل بلد هستند. همچنین، اطلاعات تاریخی خوب و جالبی در خصوص مکان‌های تاریخی آن محدوده دارند. ونیز در تمام دنیا به دلایل مشخصی معروف است و یکی از این دلایل، همین قایق‌های کوچک و دلبری است که به‌عنوان گوندولا شناخته می‌شود. به‌همین‌خاطر است که سوارشدن بر قایق گوندولا برای همۀ مردمی که به ونیز سفر می‌کنند، جذاب است و اصلاً بدون این‌کار، انگار سفرشان کامل نمی‌شود. در این مقاله ما را دنبال کنید تا در خصوص گوندولاسواری در ونیز بیشتر برایتان بگوییم. قایق گوندولا چیست؟ گوندولا نام یکی از انواع قایق‌های سنتی در ونیز است. این قایق بیشتر از قایق‌های دیگر ونیز در دنیا شناخته شده است. یکی از شاخصه‌هایی که باعث شده است گوندولا با قایق‌های دیگر تفاوت داشته باشد، شکل ظاهری آن است. این قایق‌ها تماماً از چوب ساخته شده‌اند و یک کفی صاف دارند. گوندولاها دست‌ساز هستند. این قایق‌ها یک پاروی چوبی بلند دارند که به‌واسطۀ آن، قایق را در آبراه‌ها هدایت می‌کنند. فورکولا یا قرارگاه پارو از چوب ساخته شده است. از شاخصه‌های دیگر این قایق، تزئینات چوبی خاصی است که روی آن ایجاد شده است و به نام فرودا پرووا شناخته می‌شوند. به‌علاوه، گوندولا برخلاف بیشتر قایق‌های ونیزی، ظاهر متقارنی دارد. این قایق از طرف قایقرانان ونیزی مورد استفاده قرار می‌گیرد تا با آن تورهای گردشگری در ونیز ایجاد کنند. خیلی‌ها فکر می‌کنند که قایق‌های گوندولا سیاه‌رنگ هستند؛ درحالی‌که باید بدانید که فقط قایق‌هایی که برای جابه‌جایی مسافران استفاده می‌شوند، سیاه هستند، اما قایق‌های گوندولا می‌توانند هر رنگی داشته باشند. بسیاری از قایق‌های طبیعی به‌رنگ چوب یا رنگ‌های روشن هستند. بیشتر بخوانید: جالب ترین جشن ها و فستیوال های ایتالیا افرادی که گوندولاها را هدایت می‌کنند، چه ویژگی‌هایی دارند؟ گوندولا توسط یک قایقران با یک پاروی چوبی در تمام کانال‌های ونیز هدایت می‌شود. آن‌ها بعضی وقت‌ها درحین قایقسواری، آوازهای ایتالیایی هم می‌خوانند. هدایت گوندولاها در ونیز سابقۀ چند صد ساله دارد و یک شغل مهم به‌حساب می‌آید. کسانی که می‌خواهند به این شغل مشغول شوند، باید اول چند سال کارآموزی ببینند و آزمون‌هایی هم در ارتباط با هنر، تاریخ، قایقرانی و زبان‌شناسی با موفقیت بگذرانند. آن‌ها باید به سه زبان مسلط باشند و همچنین مجوز قایقرانی هم داشته باشند. آن‌ها حتی لباس‌های مخصوصی دارند. قایقرانان گوندولا شلوار مشکی با پیراهن راه‌راه و کفش‌های مشکی نوک‌تیز می‌پوشند. آن‌ها در لبۀ قایق می‌ایستند و با پارو آن را هدایت می‌کنند. آن‌ها هربارکه بخواهند یک قایقران دیگر را از وجود خود مطلع کنند و جلوی تصادف را بگیرند، با فریاد می‌گویند: اوی! وقتی گوندولا سوار می‌شوید، همین فریادهای گاه‌و‌بیگاه، تماشای مناظر شگفت‌انگیز و همچنین شنیدن آوازهای محلی، قطعاً خاطرات خوشی را برایتان رقم میزند. اعداد جالبی دربارۀ گوندولا یک گوندولا کاملاً دست‌ساز بوده و از 280 تکه و 8 چوب مختلف ساخته می‌شود. این چوب‌ها شامل بلوط، گیلاس، فندق، صنوبر، کاج، نم‌دار، ماهون و نارون است. ابعاد یک گوندولا می‌تواند متغیر باشد، اما عموماً 11 متر طول و 1.45 متر عرض دارد و همچنین عمق آن هم کمتر از یک متر است. وزن آن هم در مجموع به 600 کیلوگرم می‌رسد. بهترین زمان برای سفر به ونیز برای گوندولا سواری چه زمانی است؟ در هر موقع از سال امکان گوندولاسواری در ونیز وجود دارد و بنابراین، هروقت‌که بخواهید، می‌توانید به ونیز سفر کنید. ممکن است در زمستان، اوایل بهار یا اواخر پاییز، مناظر، عاشقانه‌تر و هوا دونفره‌تر باشد؛ چرا که تردد کمتر است و قایق‌های کمتری هم در آبراه‌ها هستند. به‌این‌ترتیب، ازدحام و شلوغی شما را اذیت نمی‌کند. از طرفی مهم نیست که چه فصلی به شهر ونیز در کشور ایتالیا سفر کنید. بلکه مهم این است که چه ساعتی را برای گوندولاسواری انتخاب کنید. بیشتر مسافران دوست دارند که در غروب آفتاب یا دقیقاً بعد از آن به محل قایقسواری بروند و این همان زمانی است که کانال‌ها پر از گوندولا است و ترافیک ایجاد می‌شود. اگر اولویت شما از گوندولاسواری عکس‌گرفتن یا دیدن مناظر است، بهتر است اواخر صبح و اوایل ظهر این کار را انجام دهید. این دو بهترین زمان‌ها برای گوندولاسواری هستند؛ چرا که جمعیت کمتری در آبراه‌ها هستند و فرصت برای عکاسی هست. البته در این ساعت‌ها، گوندولا هم می‌تواند ارازان‌تر باشد. گشت‌وگذار در ونیز با گوندولا چه حسی دارد؟ اول اینکه قایقران به شما کمک می‌کند تا سوار قایق او شوید. سپس یک صندلی را برایتان آماده می‌کند. صندلی‌های گوندولا معمولاً با کوسن‌های نرم و راحت پوشانده شده‌اند. در این لحظه، گشت‌وگذار شما شروع می‌شود و قایقران شما را به کانال‌های اطراف محل سوارشدنتان می‌برد. بیشتر قایقرانان گوندولا فقط پاروزنان حرفه‌ای نیستند؛ درواقع، آن‌ها توانایی‌هایی بیشتر از این دارند و در کنار اینکه شما را با قایق به یک سفر مهیج می‌برند، اطلاعات جالبی هم دربارۀ جاذبه‌های دیدنی ونیز و بناهایی که در مسیرتان هستند، می‌دهند. به‌طورکلی، قایقسواری با گوندولا نیم ساعت طول می‌کشد و آن‌ها شما را در همان محلی که سوار شدید، پیاده می‌کنند. قیمت گردش با گوندولا در کانال‌های ونیز چقدر است؟ قیمت استاندارد برای یک قایقسواری اختصاصی با گوندولا برای نیم ساعت 80 یورو است. بااین‌حال، اگر بخواهید در شب از آن‌ها استفاده کنید و یک گوندولای اختصاصی داشته باشید، باید 120 یورو پرداخت کنید. اگر می‌خواهید زمان بیشتری با گوندولا به گشت‌وگذار بپردازید، قبل از سوارشدن باید در این مورد با قایقران توافق کنید. البته مبالغی که گفته شد، مربوط به فصل‌هایی است که مسافر در ونیز زیاد است؛ اگر در فصول خلوت‌تر بخواهید از گوندولا استفاده کنید، معمولاً قیمت‌ها کمتر است و حتی به نصف هم می‌رسد. آیا آن‌ها هم رسم چانه‌زنی دارند؟ متأسفانه به‌هیچ‌وجه نمی‌توانید در ونیز چانه بزنید. البته اگر بخواهید، می‌توانید مدت‌زمان بیشتری از گوندولا استفاده کنید و به‌طبع، هزینۀ بیشتری هم بپردازید. از طرفی، قایقرانان گوندولا معمولاً سرشان شلوغ است و همیشه مسافرانی برای گشت‌وگذار در آبراه‌های ونیز صف کشیده‌اند. پس دلیلی برای چانه‌زدن و تخفیف‌دادن ندارند. بیشتر بخوانید: برترین مراکز خرید ونیز هر گوندولا تا چند نفر ظرفیت دارد؟ یک قایق گوندولا می‌تواند 1 تا 6 نفر را در خود جای دهد که با قایقران می‌شوند 7 نفر. گاهی قایقران از مسافران می‌خواهد که برای حفظ تعادل قایق، کمی جابه‌جا شوند. در بعضی از اوقات هم قایقران ممکن است از سوارکردن 6 مسافر در قایق خودداری کند؛ چرا که محدودیتی هم در خصوص وزن قایق وجود دارد و درصورتی‌که مجموع وزن مسافران بالا باشد، نمی‌توان تا 6 نفر را هم سوار کرد. ایمنی در هدایت گوندولا در اولویت قرار دارد. بهترین مکان برای شروع سفر با گوندولا کجاست؟ پاسخ به این سؤال زیاد آسان نیست. همه جای ونیز زیباست و ارزش این را دارد که با یک قایق به آن‌ها سر بزنید؛ اما اگر قصد دارید بهترین جاذبه‌های شهر را ببینید، حتماً به پل افسوس سر بزنید. بهتر است در ایستگاه‌های مجاور این مکان‌های مشهور، سوار گوندولا شوید. در میدان سنت مارک یک ایستگاه در مقابل اسکله و یک ایستگاه در روبه‌روی آن در اسکله اورسولو قرار دارد. در فاصلۀ 3 دقیقه‌ای از میدان سنت مارک، یک ایستگاه دیگر گوندولا درست در مقابل کلیسای سن مویزه واقع شده است. بااین‌وجود، خیلی از گردشگران از آوریل تا اکتبر برای سوارشدن روی قایق‌های گوندولا به ونیز می‌آیند. به‌علاوه، خیلی‌ها دوست دارند حتماً این تجربه را در اطراف میدان سنت مارک یا پل افسوس کسب کنند. همچنین، تورلیدرهای مختلف گروه‌های زیادی را به این مناطق توریستی می‌آورند تا سوار گوندولاها شوند. درنتیجه، شما در ایام شلوغ سال شاید تا ساعت‌ها منتظر بمانید تا بتوانید یک مسیر خالی گوندولا را در میدان سنت مارک و پل افسوس پیدا کنید. همچنین، مجبور می‌شوید که سوار یک قایق گوندولای قطاری شوید. مشکل این نوع قایق‌ها این است که یک قایق در جلو و دیگری در پشت قرار می‌گیرد و شما باید هر کاری را که حاضرین در گروه انجام می‌دهند، تکرار کنید. به‌همین‌خاطر است که باید ایستگاه‌هایی را انتخاب کنید که جمعیت کمتری برای سوارشدن بر گوندولا جمع شده‌اند. در این ایستگاه‌ها شما احساس راحتی بیشتری دارید و احساس نمی‌کنید که مجبور هستید به پیروی از جمع کاری را انجام دهید. همچنین، قایقرانان انرژی و اشتیاق بیشتری در طول سفر از خود نشان می‌دهند. به‌علاوه، وقتی قایق خلوت‌تر باشد، قایقران هم می‌تواند زمان بیشتری برای شما بگذارد. آیا گوندولا خود ونیزی‌ها را هم جابه‌جا می‌کند؟ معمولاً خیر. ونیزی‌ها معمولاً فقط روز عروسی‌شان سوار گوندولا می‌شوند. ونیزی‌ها اغلب از قایق‌های موتوری استفاده می‌کنند تا با سرعت بیشتری بتوانند در آبراه‌ها حرکت کنند و در زمان صرفه‌جویی کنند. این قایق‌ها هم معمولاً مشترک هستند و مسافران را در مدت‌زمان کوتاهی جابه‌جا می‌کنند. معمولاً ونیزی‌ها که سوار قایق‌های غیر تفریحی می‌شوند، می‌توانند روی قایق بایستند؛ اما مسافران می‌نشینند. از همین جا شما می‌توانید یک ونیزی را از یک مسافر تشخیص دهید. چرا قایقسواری با گوندولا انقدر گران است؟ 80 یورو اصلاً پول کمی نیست و قایقسواری با گوندولا با اینکه زمان بسیار کمی دارد، اما یک تفریح گران محسوب می‌شود. دلیل اینکه سواری با گوندولا انقدر هزینه‌بر است، تنها مسئلۀ عرضه و تقاضا است. ونیز هر ساله میزبان میلیون‌ها گردشگر است و تعداد زیادی از آن‌ها دوست دارند تا یک بار سواری با گوندولا را تجربه کنند. با این وجود، تنها 260 تا 290 قایق گوندولا در ونیز وجود دارد و همین‌امر باعث شده است که تقاضا برای سواری با گوندولا زیادی باشد و معمولاً همیشه صفی از گردشگران برای سواری با گوندولا در ایستگاه‌ها ایستاده باشند. آیا این هزینه ارزشش را هم دارد؟ این به خود شما بستگی دارد. آیا دوست دارید که داخل آب و روی قایق مناظر ونیز را تماشا کنید؟ آیا دوست دارید در حالی که به‌آرامی از کانال‌ها عبور می‌کنید و صدای پارو را می‌شنید، قایقران اطلاعات جالبی در خصوص بناهای پیش رو به شما بدهد؟ سواری با گوندولا قطعاً تجربه‌ای به‌یادماندنی است و اینکه آیا هزینه گران آن ارزشش را دارد یا خیر، به خود شما بستگی دارد. بیشتر بخوانید: معروف‌ترین رستوران ها و کافه ها در ونیز توصیه‌هایی برای سواری با قایق‌های گوندولا در ونیز بهتر است بلیط قایق را آنلاین تهیه کنید تا دچار سردرگمی و دردسرهای بعدی نشوید. برنامۀ قایقسواری خود را طوری تنظیم کنید که بتوانید در حین سواری، غروب را ببینید. رزرو یک گوندولا همراه با گزینه‌های دیگری مانند شام یا دیدن از جاذبه‌های گردشگری ونیز، برای شما ارزان‌تر تمام می‌شود. با پرداخت مبلغ بیشتر می‌توانید از شنیدن آهنگ‌های سنتی در حین قایقسواری لذت ببرید. این کار ارزشش را دارد. نوازنده‌ها دوست ندارند به آن‌ها درخواست خواندن یک آهنگ را بدهید؛ مگر اینکه قبلش هزینۀ آن را پرداخت کرده باشید.
دیوار برلین در آگوست 1961 ساخته و در نوامبر 1989 برچیده شد که همچنان نماد قدرتمند جنگ سرد است که در اصل برای جلوگیری از فرار مردم از برلین شرقی به برلین غربی ساخته شد. اما زمانی که آلمان شرقی، اعلام کرد که شهروندانش می‌توانند برای اولین بار از آن عبور کنند، هزاران نفر با کلنگ و چکش جمع شدند تا آن را پایین بیاورند. همچنین، بنای یادبود دیوار برلین که 1.4 کیلومتر در ادامه نوار مرزی سابق در خیابان برناوئر امتداد دارد، یکی از پربازدیدترین مکان‌های برلین است که هر ساله بیش از یک میلیون نفر برای دیدن آخرین تکه‌های این دیوار به این شهر می‌آیند. از سال 1997، جامعه تلاش کرده است تا فضاها و ساختارهای پنهان برلین را به روی عموم باز کند. دیواری که زمانی یک شهر را تقسیم می‌کرد، به یکی از جذاب‌ترین جاذبه‌ها تبدیل شده است و سالانه میلیون‌ها گردشگر را از سراسر جهان در سفر به اروپا و آلمان به خود جذب می‌کند. بدون شک، دیوار برلین سؤالات زیادی را ایجاد می‌کند: دیوار برلین کجاست؟ زندگی در هر طرف دیوار چگونه بوده است؟ جدا شدن برلینی‌ها از یکدیگر چگونه بود؟ پس با راهنمای بازدید از دیوار برلین همراه شوید تا شما را با این موضوعات آشنا کنیم. تاریخچه دیوار برلین آلمان پس از جنگ جهانی دوم، برلین به چهار بخش آمریکایی، بریتانیایی، فرانسوی و شوروی تقسیم شد. منطقه شوروی متعلق به DDR (آلمان شرقی یا جمهوری دموکراتیک آلمان) بود، در حالی که بقیه شهر به FRG (آلمان غربی یا جمهوری فدرال آلمان) تعلق داشت. در سال 1961 شوروی تصمیم گرفت که مهاجرت از شرق به آلمان غربی متوقف شود و در شب 12-13 اوت 1961 دیوار برلین را برافراشتند. بر این اساس، بسیاری از مردم برلین شرقی که در برلین غربی کار می‌کردند، شغل خود را از دست دادند. مردم برلین غربی می‌توانستند به دیدار خانواده‌های خود در بخش شرقی شهر ادامه دهند، در حالی که کسانی که در بخش شرقی زندگی می‌کردند، فقط می‌توانستند در موقعیت‌های خاص مانند مراسم تشییع جنازه یکی از اعضای خانواده به برلین غربی بروند. افراد زیادی سعی کردند از دیوار بالا و به طرف دیگر بروند که فقط تعداد کمی از آن‌ها موفق شدند. ساخت دیوار برلین در آلمان، نمادی از تقسیم جهان به دو بخش سرمایه‌داری و سوسیالیستی و سقوط آن، نشان‌دهنده پایان اتحاد جماهیر شوروی بود. دلخراش‌ترین قسمت دیوار، بخشی بود که شهر را جدا می‌کرد. این «نوار مرگ» بین دو طرف شرقی و غربی وجود داشت. نگهبانان مسلح، تخته‌های میخی و سایر موانع وجود داشت تا مردم نتوانند به آن طرف دیوار روند. اکنون، مکانیسم‌های مورد استفاده برای تقسیم‌بندی مذکور در بنای یادبود دیوار برلین و در موزه نزدیک Mauerpark به نمایش گذاشته شده است. بیشتر بخوانید: جاذبه فرایبورگ | با جاهای دیدنی شهر فرایبورگ آلمان آشنا شوید زندگی پشت دیوار برلین آلمان در برلین غربی، دیوار برلین اغلب به عنوان "دیوار شرم" نامیده میشد و به تحریک احساسات شورش و بیان خلاقانه در بسیاری از جوانان شهر کمک می‌کرد. به ویژه در منطقه کروزبرگ، جایی که جنبش‌های ضدفرهنگی شدید آن‌جا ظهور کردند. ناگفته نماند که بخش غربی دیوار، کاملا با گرافیتی پوشانده شده بود. دانشگاه آزاد برلین برای پر کردن خلاء دانشگاه هومبولت ایجاد شد که در برلین شرقی قرنطینه شده بود. جنگل Kürfurstendamm و Grunewald مانند قبل از جنگ جهانی دوم، جزو مراکز مهم تجارت و تفریح باقی ماندند. حتی رویدادهایی مانند ماراتن برلین به سادگی بخش شرقی شهر را از مسیر حذف کردند. به طور کلی، زندگی در سمت غرب مانند سایر نقاط جهان غرب تقریبا با گرایش سرمایه‌داری ادامه یافت. اما دیوار همیشه یادآور شکنندگی چنین آزادی‌هایی و وابستگی غرب به دیگر کشورهای متحد بوده است. در همین حال، مطابق با راهنمای بازدید از دیوار برلین در سمت شرق آن، قطعا همه‌چیز متفاوت بود. از سبک لباس پوشیدن گرفته تا اتومبیل‌هایی که سوار می‌شدند. محصولات مصرفی اغلب در عرضه متناقض بودند، به ویژه کالاهایی که از کشورهای خارجی وارد می‌شدند. ساختمان‌ها، یکنواخت و با تکنیک‌های معماری شوروی ساخته شده بودند. همه‌چیز خاکستری بود، زیرا خانه‌ها و مشاغل هرگز رنگ نمی‌شدند. تبلیغاتی وجود داشت که در این زمان، شروع به نفوذ در فرهنگ غرب کرده بود، در حالی که مردم برلین غربی بیشتر به فرهنگ هیپی علاقه‌مند بودند؛ برلینی‌های شرقی بورژوازی نسل‌های پیشین را به عنوان تضاد هویت پرولتری GDR خود می‌دانستند. از بسیاری جهات، برلین شرقی عقب‌مانده تلقی میشد. با این حال، مزایایی برای زندگی در شرق وجود داشت. به طور مثال نگرانی‌های گسترده در مورد پول که اکثر مردم در جوامع سرمایه‌داری احساس می‌کنند، اساسا در شرق وجود نداشت. مثلا مسکن و آموزش یارانه، بسیار ارزان و زندگی را بی‌دغدغه‌تر کرده بود. برابری جنسیتی در محل کار وجود داشت و افزایش حضور پلیس، احساس امنیت را برای بسیاری از مردم به ارمغان آورده بود. مکان‌هایی که در دیوار برلین باید بازدید کرد قبرستان قدیمی سنت هدویگ تقریبا بخش 15 متری نسخه نهایی دیوار برلین، پس از ساخت آن به عنوان "دیوار مرزی 75" شناخته شد. در امتداد لبه شمالی قبرستان سنت هدویگ، قدیمی‌ترین گورستان کاتولیک برلین دیده می‌شود. این بخش از دیوارف تحت حفاظت تاریخی است و در امتداد به اصطلاح "پل‌های لیزن" قرار دارد که زمانی از میان مرز برلین غربی و شرقی عبور می‌کرد. پل Böse گذرگاه مرزی Bornholmer Straße، در انتهای شرقی این پل، اولین گذرگاهی بود که هنگام باز شدن مرزها در شب 9 نوامبر 1989 باز شد. بیش از 100 درخت گیلاس ژاپنی در Mauerweg (مسیر دیوار) در اینجا قرار دارند. از آنجایی که روند اتحاد آلمان به طور گسترده در ژاپن دنبال شد، این درختان، هدیه و نشانه‌ای از همدردی در سال 1990 بودند. ایست بازرسی چارلی آمریکایی‌ها سه گذرگاه مرزی در برلین را کنترل کردند. مشهورترین آن‌ها Checkpoint Charlie است که نام آن برگرفته از سومین حرف الفبای املای بین‌المللی (آلفا، براوو، چارلی...) است. آخرین قسمت از دیوار داخلی نه چندان دور از موزه و در گوشه Schützenstraße و Friedrichstraße قرار دارد. گالری سمت شرق طولانی‌ترین بخش موجود از دیوار به طول 1.3 کیلومتر در امتداد رودخانه اسپری قرار گرفته است. در سال 1990، پس از پایان کار دیوار، ضلع شرقی آن توسط 118 هنرمند از 21 کشور نقاشی شد که منجر به طولانی‌ترین گالری در فضای باز جهان گردید. یادبود دیوار برلین در طول سال‌های تقسیم برلین، دیوار برلین در امتداد لبه جنوبی خیابان برنائر قرار داشت. در حال حاضر، بخشی از این نوار مرزی سابق به همراه برج دیده‌بانی دارای یک نمایشگاه در فضای باز است که مطالب صوتی و تصویری تاریخی و همچنین یک مرکز بازدیدکننده با فیلم‌ها و یک برج تماشا را به نمایش می‌گذارد. دریاچه Gutspark Groß Glienicke Groß-Glienicker See یک دریاچه شنای محبوب به دلیل آب شفاف است. در طول سال‌هایی که شهر تقسیم شد، این لذت منحصرا برای برلینی‌های غربی در دسترس بود: مرز بین شرق و غرب درست از وسط دریاچه می‌گذشت و با شناورها مشخص میشد. استحکامات دیوار برلین آلمان در ساحل دریاچه ساخته شده است که بقایای آن را می‌توان در پارک دید. 7 . Puschkinallee/Schlesischer Busch مطابق با راهنمای بازدید از دیوار برلین، تاسیسات مرزی آلمان شرقی زمانی به موازات کانال فلوتگرابن قرار گرفته بود. این نوار مرزی سابق بین ترپتو و کروزبرگ، اکنون به یک منطقه سبز در طول فلاتگرابن تبدیل شده است. برج دیده‌بان Schlesischer Busch نیز باقی مانده و اکنون میزبان مجموعه‌ای از نمایشگاه‌های متغیر است. بیشتر بخوانید: جاذبه نورنبرگ | شهر هنر و فرهنگ در کشور آلمان 8. Potsdamer Platz آخرین بخش‌های اصلی دیوار در Potsdamer Platz و Stresemannstraße در سال 2008 تخریب شد. شش بخش دیگر نیز بعدا مقابل ورودی ایستگاه Potsdamer Platz ساخته شد 9. توپوگرافی وحشت مرز بین برلین میته (برلین شرقی سابق) و کروزبرگ (برلین غربی سابق) حدود 200 متر در امتداد خیابان Niederkirchnersse است. اکنون در پشت آنچه از دیوار باقی مانده است، نمایشگاه دائمی توپوگرافی ترور در محل مهم‌ترین نهادهای دستگاه ترور و آزار نازی‌ها بین سال‌های 1933 و 1945 قرار دارد. نكات پاياني بازدید از دیوار برلین، که جزو بهترین جاذبه‌های گردشگری برلین محسوب می‌شود، براي همگان، امكان‌پذير و پذیرای میلیون‌ها گردشگر است. برای مثال، گالری ایست ساید در فردریششاین یکی از بهترین مکان‌ها برای دیدن دیوار است که اکنون با نقاشی‌های دیواری و گرافیتی پوشانده شده است.
هتل ۴ ستاره نووتل سنتر در طبقه در سال 2002 ساخته شده و دارای 255 اتاق بزرگ و راحت است که با بودجه‌ها و نیازهای مختلف مهمانان مطابقت دارد. اتاق‌ها دارای امکانات فنی موجود هستند (وای‌فای رایگان در سراسر هتل نووتل سنتر وجود دارد و همه اتاق‌ها تهویه مطبوع دارند) و به سبک مدرن و منحصر به فردی تزئین شده‌اند. هتل ۴ ستاره نووتل سنتر در شهر مسکو دارای یک مرکز تجاری بسیار پیچیده و پنج سالن کنفرانس پیشرفته در اندازه‌های مختلف است که می‌توانید برای جلسات و رویدادهای شرکتی، در سفر به روسیه آن را انتخاب کنید.
آیا قصد سفر به بلژیک و بازدید از کاخ سلطنتی بروکسل بلژیک را دارید؟ ابتدا بهتر است اطلاعاتی را از این کاخ سلطنتی کسب کنید. آیا می‌دانید کاخ سلطنتی بروکسل کجاست؟ این کاخ مقابل پارک بروکسل قرار دارد و از همان نگاه اول با اندازه باورنکردنی خود بازدیدکنندگان را شگفت‌زده می‌کند. کاخ بروکسل، نشان‌دهنده قدرت سلطنت مشروطه و مرکز زندگی سیاسی خانواده سلطنتی است. معرفی کاخ سلطنتی بروکسل کاخ سلطنتی بروکسل اقامتگاه اداری و محل کار اصلی پادشاه است که روزانه با کارکنانش در آن‌جا کار می‌کند. پادشاه در دفتر خود در کاخ سلطنتی بروکسل در بلژیک از نمایندگان نهادهای سیاسی، مهمانان خارجی (سران، سفرا) و سایر مهمانان پذیرایی می‌کنند. علاوه‌براین دفتر پادشاه و ملکه، کاخ سلطنتی میزبان خدمات خانواده پادشاه است: کابینه پادشاه، دبیرخانه عمومی، فهرست مدنی، خانواده، پروتکل و دبیرخانه ملکه. سایر اعضای خانواده سلطنتی نیز دفتری در کاخ بروکسل دارند که آن‌ها آن‌جا کار می‌کنند. کاخ سلطنتی بروکسل همچنین شامل اتاق‌های پذیرایی معتبری است که در آن فعالیت‌های مختلف پادشاهی و خانواده سلطنتی سازماندهی می‌شود (جلسات کاری و میزگرد، پذیرایی، کنسرت، ناهار و غیره). از سال 1965، این یک سنت بوده که کاخ سلطنتی بروکسل به روی عموم باز باشد درحالی‌که خانواده سلطنتی بلژیک درست بعد از روز ملی به تعطیلات تابستانی می‌روند. کاخ سلطنتی هنوز به‌عنوان اقامتگاه و دفتر اداری پادشاه و ملکه مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگر رویدادهای سیاسی بلژیک را از نزدیک دنبال کنید، ممکن است با برخی از "مراحل" اخبار آشنا باشید، زیرا بازدیدهای دولتی، کنفرانس خبری و سایر رویدادهای ویژه در بسیاری از اتاق‌های این کاخ برگزار می‌شود. به همین دلیل بهتر است بدانید بازدید از کاخ سلطنتی بروکسل فقط در تعطیلات رسمی سلطنتی، ممکن است. بیشتر بخوانید: جاذبه های دیدنی بروکسل بازدید از کاخ سلطنتی بروکسل در بلژیک کاخ سلطنتی بلژیک، جایی است که پادشاه بلژیک قدرت خود را به‌عنوان رئیس دولت اعمال می‌کند و کاخ رسمی پادشاه و ملکه بلژیک است. همچنین اتاق‌هایی برای مهمانان ویژه کشور در اختیار آن‌ها قرار می‌گیرد که بیشترشان در خود کاخ و برخی در دفاتر بعضی از وزارتخانه‌ها جای می‌گیرند. این کاخ از سال 1831زمانی که پادشاه بلژیک تصمیم گرفت به کاخ سلطنتی لاکن در حومه بروکسل نقل مکان کند، اقامتگاه رسمی سلطنتی نبود، زیرا پادشاه و خانواده‌اش در کاخ سلطنتی لاکن در شمال بروکسل زندگی می‌کردند. کاخ شامل اتاق‌های دولتی است که در آن، پذیرایی‌های بزرگ برگزار می‌شود و همچنین آپارتمان‌هایی که در طول بازدید رسمی برای سران خارجی در نظر گرفته شده است. ساختمان امروزی اولین کاخ در قرن هجدهم است. بااین‌حال، بخش‌های قدیمی که کاخ در آن قرار دارد، بخشی از کاخ کودنبرگ بود؛ یک مجموعه کاخ بسیار بزرگ که قدمت آن به قرون وسطی بازمی‌گردد. کاخ سلطنتی لاکن ممکن است کسی بپرسد که اگر کاخ سلطنتی در بروکسل دفتر پادشاه و ملکه است، پس این خانواده کجا زندگی می‌کنند؟ کاخ سلطنتی لاکن (Château de Laeken) اقامتگاه رسمی خانواده سلطنتی و همان‌طور که از نام آن مشخص است، در لاکن و حدود 6 کیلومتری شمال بروکسل واقع شده است. این پارک و گلخانه‌ها نیز در تابستان در طول تعطیلات خانواده سلطنتی قابل بازدید هستند. اتاق‌های سفید و بزرگ در بازدید از کاخ سلطنتی بروکسل می‌توانید اتاق سفید را نیز ببینید که تزئینات اصلی قرن 18 در آن به‌صورت دست‌نخورده حفظ شده است. مبلمان امپراتوری، هدیه عروسی توسط پادشاه فرانسه لوئی فیلیپ به دخترش ملکه لوئیز-ماری به پادشاه لئوپولد اول، هنوز هم روکش اصلی خود را با ملیله بووه دارد. این اتاق‌های سفید به زیبایی با مبلمان شیک و لوسترهای چشم‌گیر تزئین شده و گرچه به خوبی نگهداری شده‌اند، اما پارچه‌های کمی فرسوده و پایه‌های چوبی صندلی‌ها نشان از سابقه طولانی وسایل این اتاق دارد. اتاق کوچک با پرتره‌های ملکه لوئیز ماری و والدینش، پادشاه لوئیس فیلیپ و ملکه ماری آملی دوبوربون پر شده است. پلکان ونیز این قسمت از کاخ در نیمه دوم قرن نوزدهم تحت نظارت معمار آلفونس بالات دوباره ساخته شد. نقاشی‌های رنگ روغن بزرگ در این مکان، اثر ژان باپتیست ون موئر (1819-1884) است. اتاق امپراتوری برای بازدید از کاخ سلطنتی بروکسل به اتاق امپراتوری که در قدیمی‌ترین قسمت کاخ واقع شده است، بروید. این سالن رقص نماینده امپراتوری اتریش بود. تذهیب و نقش برجسته‌های پایین که فرشتگان رقصنده را در حال ساختن موسیقی می‌دهند، گویای سبکی است که در پایان رژیم باستانی وجود داشته است. در زمان سلطنت ویلیام اول، این اتاق بزرگ‌تر شد. مجسمه‌های زن بالای آینه‌ها مربوط به این دوره و اثر ژان لوئیس ون ژیل است. قالیچه کرمانی را که نمی‌توان به‌طور مداوم در معرض نور قرار داد، در واقع وسط اتاق قرار می‌دادند. این فرش توسط مظفرالدین شاه ایران در سفر دولتی به بلژیک در سال 1900 به پادشاه لئوپولد دوم اهدا شد. در آن زمان، این اتاق با دکوراسیون بسیار زیبایش به‌عنوان محیطی برای کنسرت‌ها، دادگاه و سایر مراسم استفاده میشد. از این اتاق تا امروز همچنان برای برگزاری مراسم مختلف استفاده می‌شود. به‌عنوان مثال این اتاق، جایی است که سفرای تازه تاییدشده، استوارنامه خود را به پادشاه تقدیم می‌کنند. اتاق کوبورگ اتاق کوبورگ نقاشی‌های این اتاق شاه لئوپولد اول و اعضای خانواده کوبورگ را به تصویر می‌کشند: والدین لئوپولد اول، دوک فرانسوی ساکس-کوبورگ-زالفلد و آگوستا رویس-ابرزدورف. پدر و مادر ملکه ویکتوریا انگلستان، ادوارد، دوک کنت و ویکتوریا از ساکس کوبورگ که خواهر لئوپولد اول بود. پرتره شاهزاده فردریش جوزیاس از ساکس کوبورگ، عموی بزرگ پادشاه لئوپولد اول و یک پرتره رسمی ملکه لوئیز ماری نیز در اینجا آویزان است. اتاق پیلاستر این اتاق در ابتدا یک اتاق انتظار بود و سپس به اتاق غذاخوری برای افراد عالی رتبه تبدیل شد. صندلی‌های راحتی به سبک امپراتوری بخشی از مبلمانی است که توسط ناپلون بناپارت و ژوزفین دو بوهارنایس استفاده میشد. ساز چنگ نیز احتمالا توسط ملکه لوئیز ماری استفاده شده است. پرتره شاه لئوپولد اول که مربوط به سال 1846 است، توسط فرانتس-خاور وینترهالتر کشیده شده است. اتاق مارشالها در لیست بازدید از کاخ سلطنتی بروکسل، نوبت به اتاق مارشالها می‌رسد. اتاق مارشالها در ابتدا اتاق تماشاگران پادشاه ویلیام اول هلند بود که در سال 2010 بازسازی و آثار Borremans در آن‌جا نصب شد. این نقاشی‌ها یک «پایدار» کاخ را در موقعیت غیرعادی نشان می‌دهند. بیشتر بخوانید: معرفی 15 مورد از خوشمزه‌ترین و بهترین دسرهای بلژیک اتاق گویا این اتاق کاخ سلطنتی بروکسل، نام خود را مدیون ملیله‌های «رقص»، «پسر کوچک کور» و «حمل آب» است. این ملیله‌ها بر اساس نقاشی فارسیسکو دی گویا (1746-1828) در مادرید به پادشاه لئوپولد اول توسط ملکه ایزابل دوم اسپانیا بافته شدند. نقاشی‌های فرانسیسکو دی گویا از ملیله‌های روی دیوار اتاق الهام می‌گیرد. در سال 2014، پادشاه فیلیپ و ملکه ماتیلد از شی جین پینگ رئیس جمهور چین و همسرش در سفر دولتی خود به بلژیک در این اتاق استقبال کردند. اتاق تخت این اتاق که در زمان پادشاهی لئوپولد دوم ساخته شده، در مرکز با چهار نقش برجسته آگوست رودن تزئین شده است که نشان‌دهنده فعالیت‌های اقتصادی و نماد استان‌های بلژیک هستند، به استثنای استان برابانت که میزبان کاخ در قلمرو خود است. شلت و میوس، نمادهای فلاندر و والونیا اثر توماس وینشوت، بالای درها قرار دارند. پارکت در چوب‌های بلوط و عجیب‌و‌غریب و لوسترهای برنزی و طلاکاری شده، ظاهری تاریخی و معتبر به اتاق تخت می‌بخشند. اتاق مرمر اتاق مرمر یکی از اتاق‌هایی است که در بازدید از کاخ سلطنتی بروکسل خواهید دید. این اتاق در قسمت پشتی کاخ واقع شده است و ویژگی باعظمت خود را مدیون استفاده فراوان از سنگ مرمر سبز و پرتره‌های سوارکاران است. پرتره‌های گادفری بویون و چارلز پنجم توسط هنرمند لویی گیل (1870-1887) کشیده شده است. آن‌ها به ریشه‌های تاریخی دولت جوان بلژیک اشاره می‌کنند. این اتاق در ابتدا اتاق غذاخوری پادشاه لئوپولد دوم بود. آشپزخانه‌های اصلی کاخ در سرداب‌های زیر اتاق مرمر واقع شده‌اند اما تنورهایی که بیش از یک قرن و نیم قدمت دارند، دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرند. گالری کاخ بروکسل این اتاق که برای یک اتاق جشن طراحی شده، جایی است که خانواده سلطنتی اغلب میزبان شام و پذیرایی هستند. با الهام از موزه لوور و کاخ ورسای، سقف توسط چارلز-لئون کاردون نقاشی شده است. اتاق آینه این اتاق کاخ سلطنتی بروکسل در بلژیک که ساخت آن در زمان سلطنت لئوپولد دوم آغاز شد، کنگو را تداعی می‌کند. دیوارها با سنگ مرمر و مسطح ساخته شده است. شاه آلبرت اول آثار را با آینه‌هایی بر روی دیوارها تکمیل کرده بود که در ابتدا برای نمایش صحنه‌های تمثیلی که آفریقا را تداعی می‌کرد، در نظر گرفته شده بود. بیشتر بخوانید: شهر بروژ کجاست | آشنایی با شهر بروژ در سال 2002، یان فابر فرصت ایجاد یک اثر هنری را در این فضا داد. او سقف و یکی از سه لوستر را با نزدیک به یک میلیون و نیم جواهر پوشاند. عنوان این اثر "بهشت لذت" بود. این اتاق به‌طور منظم برای میزبانی رویدادها استفاده می‌شود. اتاق فکر این اتاق نام خود را مدیون ساعت است که برنزی از Il Pensieroso (متفکر) میکل‌آنژ است که دودکش را تزئین می‌کند. این فضا برای استراحت در زمانی که یکی از اعضای خانواده سلطنتی فوت می‌کند، استفاده می‌شود. بهترین زمان بازدید از کاخ سلطنتی از سال 1965 کاخ رویال بروکسل به‌طور معمول از 21 جولای تا اوایل سپتامبر به روی عموم باز است. کاخ از سه‌شنبه تا یکشنبه ساعت 10:30 صبح باز و در ساعت 5 بعدازظهر بسته می‌شود. روز دوشنبه کاخ بسته است. اگر برای تابستان در بروکسل هستید، توصیه می‌شود بازدید از کاخ سلطنتی بروکسل را در برنامه خود قرار دهید.
نمایشگاه‌های جهانی در کنار دیگر عناصر، در حال عمومی‌کردن مصالح جدید معماری بودند. کشورهای مختلف این رویدادها را سازماندهی کردند و در آن پیشرفت‌های خود را در علم و فناوری نشان دادند؛ بدین معنا که آن‌ها عموماً عناصری را در خود جای داده بودند که به فضاهای بزرگی برای نمایشگاه خود نیاز داشتند؛ به همین دلیل بسیاری از این ابزارهای فنی پیشرفته جدید برای ساخت آن‌ها استفاده شدند و به‌دنبال حداکثر کارایی خود بودند.
*سفر بین‌المللی خود را با خیال آسوده به رزآبی بسپارید*
از برنامه‌ریزی سفر تا رزرو و پرداخت؛ همه‌چیز با همراهی متخصصان گردشگری
*آیا دارنده پاسپورت دوم یک کشور دیگر هستید؟ اقامت یا ویزای معتبر شنگن دارید؟*
اما برای برنامه‌ریزی مسیرها، رزرو پروازها و هتل‌ها یا پرداخت هزینه خدمات بین‌المللی با چالش مواجه هستید؟
*رزآبی* اینجاست تا سفر را برای شما آسان‌تر کند.
برنامه‌ریزی یک سفر خارجی، به‌ویژه زمانی که چند شهر یا کشور را در بر می‌گیرد، به تجربه، شناخت مقصدها، آگاهی از مسیرهای پروازی و ریلی، انتخاب موقعیت مناسب هتل‌ها و مدیریت دقیق زمان‌بندی نیاز دارد. علاوه بر این، نداشتن کارت‌های اعتباری بین‌المللی یا محدودیت در پرداخت مستقیم هزینه خدمات خارجی می‌تواند فرایند رزرو را دشوار کند.
در *رزآبی* ، با تکیه بر سال‌ها تجربه در صنعت گردشگری و خدمات مسافرتی، این پیچیدگی‌ها را برای شما مدیریت می‌کنیم تا بتوانید به‌جای درگیری با جزئیات سفر، با آرامش از تجربه حضور در مقصد موردنظرتان لذت ببرید.
خدمات تخصصی رزآبی برای سفرهای شما:
✈️ *رزرو پروازهای بین‌المللی و داخلی*
بررسی و انتخاب پروازهای مناسب میان شهرها و کشورهای مختلف، با توجه به مسیر سفر، زمان‌بندی، هزینه و شرایط پروازی.
🏨 *رزرو هتل در بهترین موقعیت‌های مکانی*
انتخاب اقامتگاه‌های مناسب با دسترسی مطلوب به مراکز شهری، جاذبه‌های گردشگری، مراکز خرید و حمل‌ونقل عمومی؛ متناسب با بودجه و نیازهای شما.
🚆 *رزرو قطار و حمل‌ونقل بین شهرها و کشورها*
برنامه‌ریزی و هماهنگی سفرهای ریلی و سایر مسیرهای بین‌شهری و بین‌کشوری برای تجربه سفری منظم‌تر و راحت‌تر.
🌍 *مشاوره و برنامه‌ریزی یکپارچه سفر*
از انتخاب مسیر و تنظیم برنامه روزانه تا هماهنگی پروازها، اقامتگاه‌ها و وسایل حمل‌ونقل، تمام اجزای سفر شما با نگاهی جامع و تخصصی بررسی می‌شوند.
💳 *رزرو خدمات بین‌المللی با امکان پرداخت ریالی*
برای رزرو خدمات خارجی، لزوماً نباید تمام فرایند پرداخت را شخصاً و با کارت اعتباری بین‌المللی انجام دهید.
اگر در ایران حضور دارید و به کارت‌های اعتباری بین‌المللی دسترسی ندارید، رزآبی می‌تواند متناسب با شرایط هر سرویس، در فرایند رزرو و هماهنگی پرداخت هزینه خدمات بین‌المللی در کنار شما باشد.
با استفاده از خدمات رزآبی، امکان پرداخت ریالی در ایران برای خدمات قابل ارائه فراهم است؛ بنابراین می‌توانید برای برنامه‌ریزی و رزرو بخش‌های مختلف سفر خود، از پرواز و هتل گرفته تا قطار و سایر خدمات گردشگری، از مشاوره و همراهی کارشناسان ما بهره‌مند شوید.
*چرا رزآبی؟*
زیرا سفر خوب، تنها به خرید بلیت و رزرو هتل محدود نمی‌شود.
شناخت مسیرهای مناسب، انتخاب محل اقامت با موقعیت مکانی مطلوب، هماهنگی زمان‌بندی‌ها و توجه به جزئیات، همان عواملی هستند که می‌توانند یک سفر پیچیده را به تجربه‌ای آسوده و لذت‌بخش تبدیل کنند.
ما در *رزآبی* ، با تکیه بر تجربه حرفه‌ای خود، تلاش می‌کنیم تمام این مراحل را برای شما ساده‌تر کنیم.
شما مقصد را انتخاب کنید؛ برنامه‌ریزی سفر را به رزآبی بسپارید.
*رزآبی* ؛ همراه شما برای سفری هوشمندانه، آسوده و مطمئن.
*برای دریافت مشاوره و برنامه‌ریزی سفر بین‌المللی خود، با کارشناسان رزآبی تماس بگیرید.*
